Site Haritası
Ulusal haberler

Üyelik Girişi
Meliha Şentürk
melice@hotmail.com
Kendine İhanet…
18/05/2018

- Gitme n’olur bırakma beni!

- Gitmeliyim…

- Yapma ! Sensiz bırakma beni!

- Son zamanlarda bensizsin zaten. Anlamıyor musun, bana ihtiyacın yok artık!

- Nasıl olmaz! Senin için yaşadım bunca yıl! Seni kolladım, korudum…

- Sahi mi!

- Elbette!!! Neden  bilmiyormuş gibi konuşuyorsun ki!

- Beni korumadın. Yalan söylüyorsun! Terkeden, beni yok sayan sensin! Aklına geldiğim o kısa anlarda,  hissettiğin  keskin acıdan kurtulmak için beni çabucak zihninden uzaklaştırdığını neden itiraf etmiyorsun?.

- Çok acımasızsın! Beni üzmek için böyle konuştuğunu biliyorum. Gitmeni meşrulaştırmak için gerçek olmayan nedenler üretiyorsun. Bütün bunlar, beni çok kırıyor; kahroluyorum. Gitme, n’olur! Sen, bana ailemden yadigârsın. Onların  bana kazandırdığı en güzel şeysin, sen bensin!

- Öyleyse, neden korumadın beni? Benim değerim, senin değerindi.Değiştin. çok değiştin...Seni tanıyamıyorum artık!

 - Ne desen haklısın.. Evet, itiraf ediyorum; bir süredir sana ihanet ediyorum.. Neye çabalıyorum ki! Hata  benim.. benim…

- Nasıl yaptın onca şeyi, hâlâ, anlayamıyorum. Çok utanıyor olmalısın.

- Hem de nasıl! Utanmak ve pişmanlık… Bu iki duygu, bütün ruhumu sarmış durumda. En değerlimi; seni, kaybettim! Sensiz yaşam, çok onursuz, anlamsız..

- Biliyorum; ben yoksam bir insanda, onur da yoktur. Çocuklukta atılır benim tohumlarım. Emekle, erdemli olmakla gelişirim. İnsanların “vazgeçilmezi” olurum, olmalıyım! Bir zamanlar, senin için de vazgeçilmezdim.

- Hâlâ öylesin! Beni bırakma! Lütfen!

- Sende kalamam artık. Bu, benim doğama aykırı. Sen, erdemlerine ihanet ederken ben, acılar içindeydim. En büyük yarayı ne zaman aldım  biliyor musun?

- Evet…biliyorum… büyük bir utançla…

- İnanamamıştım…Nasıl suskun kalabildin o olayda?

- Evet, susmamalıydım… Sonradan hissettiğim suçluluk duygusu, seni kaybetmeye başladığımın da ilk sinyalleriydi.

-Yan dairendeki o suratsız adam, o gece, karısını dövüyordu. Kadının, “Kurtarın beni!!” çığlıklarını  duyduğun halde, hiç birşey yapmadın! Başını yastığın altına gömdüğünde, ben de ana bağlarımın senden koptuğunu hissetmeye başlamıştım.

Sahi, o gece, kendini, kadının yerine koymadın mı hiç?

- Utanıyorum…Çok utanıyorum. Sus, ne olur!

- Peki, geçelim o geceyi. Terfi edebilmek için iş arkadaşın hakkında neden yalan söyledin müdürüne?

- Çok zayıf bir anıma gelmişti. Müdürümün tuzağına düştüm. Yapmamalıydım elbet, çok pişmanım.

- İşte o gün, bir bağım daha koptu senden. Sonra… Söyle bakalım; arkadaşının mutluluğunu niye kıskandın?  Uyumlu, çok güzel bir çifttiler. İçinden; “ Ben, yalnız, mutsuzken onlar, neden bu kadar mutlu ya! Dilerim; ayrılırlar..”  diye düşündüğünde, artık, sende kalamazdım.

- Başka şeyler de yaptım; senin dile getirmediğin. Sadece, o komşum dayak yerken değil, tok, fakirin hakkını yerken, suçsuzlar suçlanırken, doğa harap edilirken de sustum ben! Suçluyum! Seni yitirmenin, herşeyi yitirmek olduğunu anladım. Çok geç, biliyorum… Çok geç artık! Gitmekte haklısın. Ben, seni haketmiyorum! Yine de, yine de bir şansım yok değil mi?

- Evet yok! O şansı ben veremem sana. İnsanlar, davranışları, sözleri, yaşamları, duyarlılıkları  kısaca insanlıklarıyla  edinirler beni.  Ben,  kaybedildikten sonra tekrar kazanılması en zor olanım. İnsan  olmanın en büyük koşuluyum; ÖZSAYGIYIM ben! Beni hakedende yaşayabilirim sadece. Hoşcakal!



Paylaş | | Yorum Yaz
179 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

“SEVME”DEN DÖNENLER - 22/11/2018
“SEVME”DEN DÖNENLER
DİNLEMEK; BÜYÜLÜ ANAHTAR - 18/07/2018
DİNLEMEK; BÜYÜLÜ ANAHTAR
YAMUK GÖLGELİ… - 27/02/2018
YAMUK GÖLGELİ…
HAYALLER MAVİ, GERÇEK ACIYDI - 13/06/2017
HAYALLER MAVİ, GERÇEK ACIYDI
Nevale - 01/02/2017
nevale
BEN “AŞK” IM… - 14/12/2016
Ben "Aşk" ım
Hayalden Kim ölmüş.. - 17/11/2016
Hayalden Kim ölmüş..